Merry Christmas 🎄

คริสต์มาสนี้ไม่เหมือนปีก่อนตอนอีริคนั่งมองต้นคริสต์มาสในห้องนั่งเล่นด้วยความรู้สึกโหวงเหวงในอก เพราะแม้ความสัมพันธ์ของเขากับภรรยาจะราบรื่นมาร่วมปีหลังจากพวกเขาไปบำบัดชีวิตคู่ด้วยกัน แต่ทุกครั้งที่เขานั่งลงใช้เวลากับตัวเองความรู้สึกบิดมวนในช่องท้องพวกนั้นก็ยังไม่เคยหายไป เขาโหยหาคนที่ทำให้ความรู้สึกบิดมวนในช่องท้องพวกนี้หายไปอยู่เสมอ แต่เขาก็รู้ว่ามันเป็นไปไม่ได้ เพราะช่วงเวลาพวกนั้นมันจบลงไปแล้ว ถึงจะถวิลหาแค่ไหนเขาก็ไม่มีทางเจอเค้กอีกได้ เพราะเขารู้ เขารู้ว่ามันจะเกิดอะไรขึ้น ทันทีที่เขาเห็นใบหน้าของเค้ก หรือ เพียงได้แค่ยินเสียงเขาก็แทบจะทิ้งทุกอย่างในชีวิตไปหาเค้กได้ นอร่าเดินมาหาเขาพร้อมกับแก้วช็อคโกแลตร้อนในมือดึงให้เขากลับมาอยู่ปัจจุบันอีกครั้ง เมื่อภรรยาของเขานั่งลงบนตักของเขาพร้อมกับอิงแอบไออุ่นจากเขา "เมอร์รี่คริสมาสต์ค่ะอีริค" อีริคยกแขนโอบรอบเอวภรรยาเอาไว้ตอนจ้องมองเธอแล้วกระซิบตอบ "เมอร์รี่คริสต์มาสครับ.." ...เค้ก เขาอยากจะพูดชื่อนั้นออกมาแต่ก็พูดไม่ได้ขณะซุกหน้ากับลำคอของภรรยาแล้วภาวนาให้เขาลืมผู้หญิงที่เป็นแค่ความทรงจำในอดีตของเขาไปได้เสียที มันทำให้เขารู้ดีว่านี่เป็นหนึ่งในคริสต์มาสที่เขารู้สึกโหวงเหวงที่สุดที่ไม่มีมีเค้กอยู่ในนี้ด้วย คริสมาสต์ปีนี้ของเค้กต่างออกไปจากปีก่อนเมื่อเธอเดินเข้าในห้องนั่งเล่นของบ้านคุณปู่และคุณย่าแล้วเห็นต้นคริสต์มาสที่เธอช่วยพ่อและพี่ชายช่วยคุณปู่คุณย่าตกแต่งตั้งตระหง่านอยู่ตรงนั้น มันทำเธอยิ้มออกกับตัวเองตอนถือของขวัญหลายกล่องไปวางไว้ใต้ต้นไม้พร้อมกับรู้สึกว่าช่วงเวลาเกือบปีที่ผ่านมาเป็นช่วงเวลาที่ดีที่สุดในชีวิต เธอได้พบสิ่งที่เธอตามหามานานแถมมันยังเป็นยิ่งกว่าที่เธอนึกฝันตอนหันไปเห็นพ่อกับแม่ที่กำลังนั่งดื่มชาอยู่ตรงระเบียงหลังบ้านด้วยความรู้สึกอบอุ่นในอก ถึงมันจะมีเรื่องดี ๆ เกินขึ้นตลอดหลายเดือนที่ผ่านมาแต่เธอก็รู้ดีว่าเธอคิดถึงอะไรมากที่สุดตอนช่วงเวลาแบบนี้ มันเหมือนมีอะไรสักอย่างกรีดเข้ามาในหัวใจตอนเธอถามญาติว่ามีพัสดุส่งมาถึงเธอรึเปล่าที่บ้านหลังเก่า แต่พวกเขาบอกว่าไม่มีมันก็ทำให้เธอรู้ได้ทันทีว่าอีริคพยายามที่จะลบเธอออกไปจากความทรงจำของเขาโดยการตัดช่องทางสื่อสารทุกอย่างที่พวกเขามี มันทำแปลกใจมั้ย ? ไม่ มันทำเธอเสียใจมั้ย ? ใช่ เพราะมันทำให้เธอรู้สึกว่าเธอไม่มีค่าอะไรให้เขาจดจำเลย ไม่มีค่าอะไรสักอย่างที่เขาจะต่อสู้เพื่อรักษาเธอเอาไว้ไม่ว่าจะสถานะไหนก็ตาม แต่เธอทำอะไรไม่ได้เพราะมันเป็นสิทธิของเขา และมันก็เป็นสิทธิของเธอเหมือนกันที่จะเดินไปข้างหน้าตอนเห็นจอร์แดนเดินมาหาเธอพร้อมกับรอยยิ้มกว้างนั่น "ไฮ" เขาทักเธอพร้อมกับวาดวงแขนรอบร่างแล้วดึงเธอเข้าไปกอด "ผมคิดถึงคุณชะมัด" "ฉันก็คิดถึงคุณค่ะ" เค้กกอดตอบเขาพลางซบหน้ากับอกเขา "ฉันนึกว่าคุณจะมาไม่ทันคริสต์มาสซะแล้ว" "คุณคิดว่าผมจะพลาดคริสต์มาสแรกของเรางั้นหรอ ?" จอร์แดนเอ็ดด้วยน้ำเสียงจริงจัง "ไม่มีทางซะหรอก" เค้กไม่พูดอะไรนอกจากยิ้มกับเสื้อของเขา ก่อนจะเงยหน้าขึ้นมองผู้ชายแสนดีคนนี้ที่ช่วยเหลือเธอตอนเธอย้ายมาที่นี่ใหม่ ๆ ด้วยความรู้สึกอบอุ่นในอก "เมอร์รี่คริสต์มาสค่ะจอร์แดน" ผู้ชายตรงหน้าของเธอยิ้มกว้างก่อนจะโน้มตัวลงจุมพิตหน้าผากของเธอแผ่วเบาแล้วกระซิบตอบ "เมอร์รี่คริสต์มาสครับเค้ก" แล้วเสียงกระแอมจะทำทั้งคู่หัวเราะตอนเค้กหันไปเห็นพี่ชายกำลังตาขวางใส่ มันทำให้เค้กรู้ว่านี่จะเป็นหนึ่งในคริสต์มาสที่ดีที่สุดในชีวิตของเธอแม้จะไม่มีอีริคอยู่ในนี้ก็ตาม.... #moony

thumb_up6thumb_downchat_bubble