#สาธารณะรัฐไทย ใครหน้าห้อง ตอนนั้นผมเข้าทำงานลงนราธิวาสใหม่ๆ เข้าพักที่ห้องที่หน่วยมีให้ เป็นที่ตั้งของหน่วยงานราชการเก่าที่ย้ายออกเพราะสถานการณ์ความไม่สงบ เข้าพักคืนแรก ก็ตามปรกติ คือสวดมนต์ก่อนนอน ห้องนอนเป็นห้องขนาด4ตารางเมตรใว้พอนอนมีประตูเปิดไปด้านหลัง ด้านหน้ามีหน้าต่างบานเกล็ดสองบาน แบบกระจกที่ไม่ใสมาก แต่ก็พอมองออกข้างนอกเห็น ที่นอนหันหัวไปชนกับหัวนอนอีกห้อง หน้าต่างตรงเตียงพอดี ด้านหน้ามีเสาไฟที่ทางหน่วยงานราชการเดิมติดใว้ ทางหน่วยเลยเปิดไฟใว้ให้มองเห็นทาง ตอนกลางคืนเลยมีแสงเข้ามาในห้องแต่ไม่มาก ก็พอนอนหลับสบาย ราวๆ5ทุ่ม นอนยังไม่หลับเพราะแปลกที่ มองที่กระจกก็เห็นที่เงาคนเดินผ่านหน้าห้อง ตอนแรกนึกว่าเวรเดินตรวจ แต่เงารูปร่างคล้ายผู้หญิงผมยาว พลางนึกในใจ หน่วยเรามีทหารหญิงมาประจำการด้วยเหรอ แต่ สักพักก็มีเสียงกุกๆกักๆตรงประตูด้านหลังห้อง ผมนอนฟัง แล้วเสียงก็มาหน้าห้อง พร้อมเงาผู้หญิงยืนตรงบานเกล็ด มีเสียงหายใจฟืดฟาด ผมเลยคุยออกไปเบาๆไม่ให้เสียงดังมากเกินไป "ใครน่ะ ผมยาว ไม่ตัดผมเหรอ" ก่อนตัดสินใจลุกขึ้น เปิดประตู พบกับความว่างเปล่า รู้แล้วว่างานนี้ผมไม่ได้เจอกับคนเลยด่าเบาๆว่า "ถ้าโผล่มาอีกกูลากเข้าห้องแน่" พอถึงที่นอน เริ่มสวดมนต์อีกรอบ บทสวดพระพิฆเนศ พระแม่กาลี เดินไปที่ประตูสวดบทพญายม แล้วนอน ผมลองหมุนเลื่อนบานเกล็ด ก็เห็นเงาสีดำรูปร่างคล้ายคนอยู่ที่พุ่มไม้ใกล้ๆห่างออกไปราว10เมตร สักพักเสียงคนเดินเท้าเปลี่ยนเวร ผมเริ่มค่อยๆหลับตาลงหลับผลอย มาตื่นอีกทีตี4ครึ่งแล้วตื่นยาว ตอนเช้าเลยเล่าเรื่องให้รุ่นพี่ฟังมีคนหันมามองผมแกเป็นคนพื้นที่เลยบอกผมว่า สมัยก่อนเป็นที่ตั้งหน่วยงานราชการ เคยมีผู้ชายคนหนึ่งใช้มีดฆ่าภรรยาที่นี่ มีคนเห็นบ่อยๆ ตกกลางคืนก็ยังเห็นเงาอีก2-3คืน คืนที่สามผมเลยกรวดน้ำอุทิศส่วนกุศลตรงหน้าห้องแล้วตั้งแต่นั้นก็ไม่มีเงาหรือเสียงแปลกๆมารบกวนผมอีก

thumb_up11thumb_downchat_bubble2