57 views

ลิเกหลวง by แม่ปวิน

ชีวิตดิชั้นอาภัพ เกิดบ้านนอก ดิชั้นเป็นคนอุบลราชธานีค่ะ ได้ความสวยมาเพราะเป็นลูกครึ่ง พ่อดิชั้นเป็นอเมริกัน ส่วนแม่ชั้น ชื่ออีเย็น เป็นไพร่จากอีสาน โตมาก็เลี้ยงควายได้สักพัก พ่อก็เอาดิชั้นไปอยู่อเมริกา ดิชั้นมีชื่อเล่นนะคะ ชื่อน้ำฝน สาเหตุเพราะฝนหยุดตก ฟ้าก็รุ่งใส ดิชั้นเติบโตที่นครลอสแองเจลิสค่ะ คุณแม่เปิดร้านขายส้มตำที่เวสต์ฮอลลีวู้ด และก็ส่งดิชั้นเรียนด้วย ดิชั้นหัวดีค่ะ สอบเค้าได้คณะแพทย์ แต่ยังไม่ทันได้เรียน ก็มีคุณป้าคนไทยมาชวนดิชั้นไปประกวดนางสาวไทย …นั่นจึงเป็นที่มาที่ทำไมดิชั้นถึงกลับมาอยู่เมืองไทย ตอนนั้นดิชั้นอายุ 18 ปีเท่านั้น ดิชั้นลงประกวดนางสาวไทยค่ะ แต่ดิชั้นไม่ได้มงกุฏนะคะ ดิชั้นได้แค่ตำแหน่งรองนางสาวไทยปี 2535 ดิชั้นแพ้อีนางงามหน้าแป้น ดั้งหัก เจ้อรอนงค์ ปัญญาวงศ์ แต่ดิชั้นก็ภูมิใจที่สามารถคว้าตำแหน่งรองมาได้ ….ตำแหน่งรองนางงามมันเปิดประตูไปสู่อย่างอื่น งานเข้ามากค่ะ ดิชั้นเป็นนางแบบให้กับสินค้าหลายชนิด ตั้งแต่ยาสีฟันไปถึงน้ำยาล้างส้วม จากนั้น ก็มีคนจ้างให้ดิชั้นไปถ่ายแบบในสนามแข่งรถความเร็ว เลยทำให้ดิชั้นได้งานอดิเรกมาอีกหนึ่งอย่าง นั่นคือการขับรถแข่ง …แต่ชะตาชีวิตดิชั้นมาผกผันตรงที่การใช้ชีวิตโชกโชนของดิชั้น พอได้เป็นนางงาม ดิชั้นก็มีความมั่นใจมากขึ้น มีงานโฆษณา งานถ่ายแบบ ดิชั้นก็กล้าเปิดมากกว่านางแบบคนอื่น ด้วยนิสัยความเป็นอเมริกันของดิชั้น เอาง่ายๆ ว่า ดิชั้นกล้าโชว์ ถึงไหนถึงกัน ชุดว่ายน้ำ วันพีซ บิกินี่ เรียกได้ว่าดิชั้นเป็นตัวท้อปการถ่ายแบบชุดว่ายน้ำ ค่าตัวหลายแสนค่ะ …ความแซ่บชองดิชั้น จึงทำให้เข้าตาลูกท่านประธานบริษัท เค้าให้นายตำรวจมาทาบทามดิชั้น ดิชั้นเรียกเค้าว่าพี่จุมค่ะ พี่จุมจะมาพูดชวน ไกล่เกลี่ยให้ดิชั้นเค้าไปพบลูกท่านประธาน ซึ่งดิชั้นก็ไป แม้รู้ว่ามันเสี่ยง เพราะเค้ามีชื่อเสียงที่ไม่ดีนัก แถมมีเมียมาแล้ว 2 คนและลูกอีกเป็นโขลง เค้าปฏิบัติกับดิชั้นเหมือนเป็นเจ้าหญิง ปรนเปรอดิชั้นด้วยของขวัญราคาแพง ให้เงินชั้น ให้ยาดิชั้นสูบ เค้าเอาเก่งค่ะ เค้าชอบให้ดิชั้นเดินแก้ผ้าในบ้าน แล้วเค้ามีลูกน้องคอยถ่ายวีดีโอไว้ แล้วเค้าก็นั่งมองดิชั้น สูบไปป์ เราอยู่กันได้สักสองสามปีค่ะ …เรื่องที่เราอยู่ด้วยกัน อีเมียเค้า นางปอร์เช่ก็รู้ แต่มันยอมแบ่งผัวมาให้ชั้น เพราะมันรู้ว่ามันควบคุมผัวได้ ชาวบ้านร้านช่องก็เริ่มรู้เรื่องข่าวของเรา วันนั้น ดิชั้นไปทำผมที่ร้านเกตุวดี อีเจ้าของร้านกะเทยมันแอบกระซิบถามว่าดิชั้นเป็นเมียน้อยลูกท่านประธานจริงไหม ดิชั้นหันไปด่ามันว่า อยากเมียอีป้าแก่ที่ถูกอุ้มไปฟาร์มจระเข้ไหม มันเลยหยุดถาม ….จากนั้นไม่นาน ดิชั้นเริ่มล้มป่วย อยู่ดีๆ ดิชั้นก็รู้สึกว่าร่างกายอ่อนแอ เป็นไข้ อาเจียนเป็นเลือด ดิชั้นไปตรวจร่างกาย คุณพระ คุณหมอบอกว่าดิชั้นติดเชื้อ HIV ค่ะ ดิชั้นพยายามปิดเรื่องนี้เป็นความลับ แต่เค้าจับได้ เค้าโกรธดิชั้นมาก ตบดิชั้นหน้าคว่ำ หัวไปชนกับรูปปั้นสุนัขที่มีหัวเป็นจอมพล ป กุ้งเผา ที่ตั้งเด่นสง่าในบ้านของเค้า เค้าลงโทษดิชั้นอย่างทารุณ ถูกคุกคามอย่างหนัก ต้องเรร่อนตามโรงแรม ตามบ้านเพื่อนค่ะ …จนวันหนึ่ง เค้าบอกว่า เค้าหายโกรธ และจะพาดิชั้นไปเที่ยวเยอรมัน ก็ตัดสินใจไป พอไปถึงแล้ว อยู่ได้สักพัก ดิชั้นเริ่มรู้ตัวว่าป่วยหนักอีกรอบ แต่ไม่ได้มาจากโรคที่กำเริบ ดิชั้นรู้สึกว่าเหมือนดิชั้นถูกวางยาพิษ เหมือนที่ ป กุ้งเผา และชู้ของแม่ผัว เคยโดยมาก่อน ดิชั้นจึงแอบหนีกลางดึก ขึ้นเครื่องบินจากมิวนิคมาลงลอสแองเจลิส หนีกลับบ้านที่เวสต์ฮอลลีวู้ด แต่ก็ได้รับการคุกคามไม่เลิก เค้าขู่ทำร้ายพ่อแม่ ครอบครัวดิชั้น เค้าเป็นมาเฟียค่ะ …สุดท้ายดิชั้นได้รับการติดต่อมาเป็นครั้งสุดท้าย และถูกเรียกไปพบเค้าที่โรงแรมแห่งหนึ่งในแอลเอ แต่เมื่อไปถึงดิชั้น พบลูกน้องเค้าแทน เฮียจุมค่ะ เรานั่งดื่มกันสักพัก แล้วชั้นก็ล้มวูบไป ดิชั้นโดนวางยาอีกแล้วค่ะ สะลึมสะลือ จนชั้นเห็นร่างเงาของผู้ชาย 3-4 คน เดินมาที่ชั้น ในมือเค้ามีปืน เค้ายิงดิชั้นที่ขมับ แล้วจัดฉากว่าดิชั้นฆ่าตัวตาย เหตุเกิด ณ วันที่ 24 สิงหาคม 2543 เวลา 5 ทุ่มเศษของรัฐแคลิฟอร์เนีย พร้อมจดหมายลาตายปลอม 1 ฉบับ ดิชั้นจบชีวิตด้วยวัยเพียง 26 ปีเท่านั้นค่ะ …ปล: รูปนี้ตอนที่ดิชั้นกับเค้ายังรักกันค่ะ #ลิเกหลวง Credit. แม่ปวิน ณ ตลาดหลวง

thumb_up12thumb_downrepeat2chat_bubble3